Kraina Jaćwingów gra on-line
Strona Główna »  O Jaćwingach »  Wierzenia Jaćwieskie

Wierzenia Jaćwieskie

Jaćwingowie nie znają pojęcia Boga. 
Czczą każde stworzenie jak boga - ptaki, ryby, zwierzęta czworonożne - nawet ropuchę, słońce, księżyc, pioruny, gwiazdy. Posiadają również święte gaje, pola, wody i wzgórza. W takich świętych miejscach nie można wycinać drzew, prowadzić upraw oraz łowić i polować - nikt niepowołany nie miał tam prawa pobyu. 
Gaje, pola i wody poświęcone są bóstwom powietrza i wody, ziemi i ognia, ciałom niebieskim, gromowi, ptactwu, zwierzętom czworonożnym i gadom. Bóstwo obierało gaj, pole lub wodę. Rękojmią jego obecności było jakieś drzewo lub wyróżniająca się grupa drzew, bądź też inne przypadkowe znaki. 

W takich "ważnych” miejscach  kapłan utrzymywał święty ogień. Przy większych ofiarach (np. po wojnie czy wyprawie kiedy ofiarowywano bóstwu trzecią część zdobyczy, dożynki, rocznice, biesiady) uczestniczyli okoliczni wierni. Główną część kultu stanowią ofiary i wieszczby. Jaćwing - poganin widzi w ofierze zapłatę bogom za doznaną lub przyszłą ulgę lub pomyślność. Ofiarę składa więc w podzięce za łowy, urodzaje w oborze i na polu, za łupy wojenne, wyzdrowienie, wybawienie z niewoli, lub uprasza na przyszłość o podobne łaski. Ofiara łączy się z wieszczbą i z zapytaniem, czy bogowie pomogą w danym przedsięwzięciu. Jeśli nie, nie dochodzi ono do skutku.

Do swego kultu używają świętych kamieni (kamiennych ofiarnych stołów, kamiennych mis i słupów, tzw. rzeźbionych bab, oraz olbrzymich głazów narzutowych).

Bogowie: Łajma (bogini losu), Żemina (pani ziemi) i Żempatis (pan ziemi), Perkun (pan nieba i porunów), oraz niezliczona liczba bogów o wszystkiego (od mchu, od uprawy zboża itp.)

Złe duchy: pergel, vargas.

Ciała zmarłych są palone, a prochy składane do glinianej urny. Urny wraz z przedmiotami codziennego użytku i ozdobami są grzebane w ziemi. Nad grobem usypywany jest ziemny kurhan. Największe kurhany mają wodzowie plemion. Powstają w ten sposób cmentarzyska kurhanowe.

Jaćwingowie wierzą w życie pozagrobowe - stanowi ono dla nich odbicie życia prowadzonego na ziemi. Dusze po śmierci przechodzą w nowo narodzonych, inne zaś zwierzęcieją - przechodząc w zwierzęta. Następuje tu rozróżnienie duszy dobrej i złej i możliwość samodoskonalenia.

Kultem zajmują się wieszczki (jest hierarchia wieszczek) oraz kapłani. Istnieją także tulisze (śpiewacy), ligasze (sędziowie)





 
© 2012 Suwalska Izba Rolniczo -Turystyczna

  Strony internetowe ONAVI